Rozważania... nie-fotograficzne.




AI Oglądający galerię „Impresja krzyżowa” autorstwa Michała Kurca może zapamiętać przede wszystkim gorzki i skłaniający do refleksji kontrast między religijną symboliką a prozą życia oraz niedbałością o sacrum.

Oto kluczowe elementy, które zapadają w pamięć po obejrzeniu tej strony:

1. Obraz „Porzuconej Wiary”
Autor stawia mocną tezę, dokumentując losy białego krzyża używanego podczas procesji Triduum Paschalnego w Węgrowie. Oglądający zapamięta zdjęcia, na których ten sam krzyż, niedawno uroczyście niesiony ulicami, później:
stoi oparty o ścianę obok worków ze śmieciami i grabi,
służy jako przypadkowy wieszak na kolorowy baner reklamowy/informacyjny,
zostaje pozostawiony w przypadkowych miejscach na dziedzińcu bazyliki przez wiele miesięcy (autor dokumentuje to zdjęciami od kwietnia do grudnia 2011 roku).

2. Kontrast między słowem a praktyką
Galeria mocno akcentuje rozdźwięk między naukami Kościoła a rzeczywistością. Autor cytuje słowa biskupa Antoniego Dydycza o tym, że „świat lekceważy krzyż” i że jest on „oparciem dla człowieka”. Zestawienie tych wzniosłych słów z obrazem krzyża potraktowanego jak zbędny przedmiot użytkowy (stojącego przy śmietniku czy służącego za stelaż do baneru) buduje silny przekaz o hipokryzji lub obojętności.

3. Symbolika „Liści tego świata”
W pamięć zapada również detal – krzyż pokryty napisami (naklejkami/kartkami) symbolizującymi grzechy i przywary: OBŁUDA, ZŁOŚLIWOŚĆ, TCHÓRZOSTWO, PYCHA, OBOJĘTNOŚĆ. Te słowa w kontekście miejsca, w którym porzucono krzyż, nabierają dodatkowego, ironicznego znaczenia.

4. Sąsiedztwo sacrum i profanum
Autor zwraca uwagę na drogę z plebanii do kościoła, gdzie obok symboli chrześcijańskich znajdują się rzeźby bóstw mitologicznych (Herkulesa, Diany). Sugeruje to pewien chaos symboliczny lub estetyczny, w którym najważniejszy dla wiernych symbol – krzyż – zdaje się przegrywać z codzienną rutyną i brakiem wrażliwości.

Podsumowanie
Oglądający zapamięta tę galerię nie jako radosny reportaż z jubileuszu 300-lecia fary, ale jako fotograficzny felieton interwencyjny. Dominującym wrażeniem jest smutek wynikający z obserwacji, jak szybko przedmiot kultu traci swój sakralny charakter w oczach tych, którzy powinni go chronić, stając się – jak to ujął autor – „symbolem porzuconej wiary”. 


 

 

 

Triduum Paschalne

węgrowski biały krzyż

 

Podczas spacerów jestem zaskakiwany "nie-codziennością" nas otaczającą.

Tym razem: Krzyż z tegorocznego Triduum Paschalnego - uroczyście niesionego ulicami Węgrowa... nagle staje się symbolem porzuconej wiary? - Jego miejsce jest wśród worków ze śmieciami, grabiami... - niedbale oparty o ścianę...

 

 24 kwietnia 2011 po wejściu przez bramę główną...

 

 ... drzewo krzyża - po procesji oparte o ścianę przy wejściu do kościoła (zdjęcie wykonałem w Niedzielę Zmartwychwstania)...

 

 ... pokryte liśćmi tego świata:

... OBŁUDA, ZŁOŚLIWOŚĆ, TCHÓRZOSTWO, OSĄD, ROZPACZ, CHCIWOŚĆ, PYCHA, NIECZYSTOŚĆ, KRADZIEŻ, ZABÓJSTWO, OBOJĘTNOŚĆ, NIEPOSŁUSZEŃSTWO, LENISTWO, NIEUMIARKOWANIE.

 

Przy drzwiach krzyż drohiczyński, a na nim...

na poprzecznej belce odważnie (bez głębszego przemyślenia - lekceważąc Krzyż) powieszony kolorowy baner, w powiewie wiatru kreślący widoczny znak na krzyżu.... 

 

W drodze do ołtarza...

 

Z plebani do kościoła...

... Drzwi do budynku dawnego seminarium księży komunistów z widokiem na boczną bramę Bazyliki Mniejszej...

 

... w niej ekspozycja rzeźb z popiersiami rzymskich bóstw mitologicznych:

Herkulesa rzymskiego herosa 

 

... i Diany rzymskiej bogini księżyca, narodzin i łowów...

 

A Krzyż...?

 

U wejścia do zakrystii...

... zauważalny przez księży (nie robiący żadnego wrażenia na duchownych przez ok. 2 miesiące) wchodzących do kościoła. Zdjęcie wykonałem w dniu 9 czerwca 2011 r. o godz. 9.51.

 

W tym miejscu zacytuję słowa bp Antoniego Dydycza: wygłoszone do duchownych i wiernych zebranych w kościele w Sawicach|*1 w marcu 2015 r.:

 

- Świat nie lubi krzyża, mówił, bo przypomina on o tym, co jest bardzo istotne i ważne. 
- Świat lekceważy krzyż. 
- Krzyż bowiem przypomina wielkość człowieka, przed którą to Chrystus rezygnuje z własnego życia i ofiaruje je za nas - ludzi. 
- Gdzie jest krzyż, tam jest oparcie dla człowieka, moc i siła, pozostawiona na nim przez Chrystusa.

 

____________________

|*1Biskup drohiczyński senior Antoni Dydycz wizytował 25 i 26 marca parafię p.w. Św. Jerzego w Sawicach. Parafia ta liczyła w tamtym czasie około 460 wiernych.
Najpierw była to parafia obrządku greckokatolickiego. Sawice Ruskie stały się miejscem kultu św. Jerzego, który – według podania – objawił się na drzewie.

 

Jak się mają w/w słowa bp Antoniego Dydycza do tej zastanej rzeczywistości? 

- Dla porównania ich z obrazami codzienności - białego krzyża z dziedzińca Bazyliki Mniejszej w Węgrowie:

 

Krzyż... ekspozycja I. Zdjęcie wykonałem 9 czerwca 2011 r.
Krzyż... ekspozycja II. Zdjęcia wykonałem 28 lipca 2011 r.
Krzyż... ekspozycja III. Zdjęcie z dnia 3 października 2011 r.
Krzyż... ekspozycja IV.  Zdjęcie z dnia 30 grudnia 2011 r.

Z tych słów i obrazów codzienności wypływa jednoznaczna prawda o białym krzyżu - staje się symbolem porzuconej wiary?

 

 

 

Więcej o "węgrowskiej magii" i nie tylko 

w Krainie Mistrza Twardowskiego

 


 

na stronie od 2011.06.11

 


Copyright © design and photos by Michał Kurc